Día cualquiera en la concina del hotel.
Estoy secando platos y me viene a la cabeza una chica que conozco, Carolina,
pienso en ella un rato, hace bastante que no sé nada, nuestra relación es un
tanto curiosa, nos conocemos poquito pero hay un muy buen feeling. Horas después
enciendo mi portátil y sí, Carolina me había escrito porque ese mismo día había
pensado en mí.
Ps: mmm… sigo sincronizando. ¡Danke!
tens una capacitat especial perquè et passin aquestes coses jijijij
ResponderEliminarSareta, m'he rellegit el teu blog fins a arribar a aquesta entrada. Fa uns dies, que et penso i et trobo a faltar extranyament. T'envio una abraçada des de Barcelona a Sri Lanka, espero que la rebis amb força i càlida. Petons*
ResponderEliminarCarolina acabo de veure ara mateix el missatge, sóc un desastre tecnològicament parlant Jajaja que maco :) gràcies per pensar-me i escriure'm :) ara ja des de l' india et reenvio una abraçada ben forta. :*
ResponderEliminarCarolina acabo de veure ara mateix el missatge, sóc un desastre tecnològicament parlant Jajaja que maco :) gràcies per pensar-me i escriure'm :) ara ja des de l' india et reenvio una abraçada ben forta. :*
ResponderEliminar